علوان ( olv n ) ا . ع . علوان الكتاب : عنوان كتاب و ديباچه و مقدمهء آن . علوان ( olv n ) و ( elv n ) م . ع . علون الكتاب علونة و علوانا و علوانا : عنوان كرد كتاب را و ديباچه نوشت مر آن را . علوب ( olub ) ع . ج . علب . و ج . علب . علوج ( aluj ) ا . ع . پيغام و رسالت . و رسول و پيغامبر . يق : هذا علوج صدق و الوك صدق : اين رسول امين و صادقى است . علوج ( oluj ) ع . ج . علج . علود ( elvadd ) ا . ع . مرد دراز و بزرگ و مهتر استوار راى باوقار . علود ( elvadd ) ص . ع . رجل علود العنق : مرد دراز گردن . علودة ( alvadat ) م . ع . علود علودة : لازم گرفت جاى را چندان كه كسى نتوانست آن را بجنباند . علودة ( elvaddat ) ا . ع . اسب سركش . و اسبى كه منقاد نشود مگر آنكه از پس وى را برانند . و شتر كهن سال . علو رتبت ( alu - rotbat ) ص . پ . بلند مرتبه و بزرگ قدر . علوز ( ellavz ) ا . ع . قولنج . و درد شكم . و ديوانگى . و مرگ زود و سريع . و تلاق درشت . علوس ( ellavs ) ا . ع . نوعى از طعام . و ما علسنا علوسا يعنى نچشيديم چيزى . علوس ( allus ) ا . ع . نام قلعه‌اى مرا كرادرا . علوس ( ellavs ) ا . ع . قولنج و درد شكم . علوش ( ellavc ) ا . ع . شغال . و گرگ . و دابه‌اى كوچك . و نوعى از ددان . و مرد سبك حريص و آزمند . علوص ( ellavs ) ا . ع . ناگوارد و تخمه و درد شكم . علوض ( ellavz ) ا . ع . شغال ( بلغت حمير ) . علوف ( oluf ) ع . ج . علف . علوف ( ellavf ) ص . ع . شيخ علوف : پير كلانسال . علوفة ( alufat ) ا . ع . هر آنچه ستور بخورد . ج : علف و علف . و ماده شتر و گوسپندى كه در چرا نگذارند و علوفه دهند . و و شتر طلح خوار . علوفچى ( olufa - ci ) ا . پ . كسى كه علوفهء حيوانات بوى سپرده است . علوفه ( olufe ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - خوراك ستور از كاه و جو و علف و يونجه و جز آن كه چرام و چرامين و چرايين و واش نيز گويند . علوق ( aluq ) ا . ع . مرگ و موت . و غول . و بلا و سختى . و آنچه شتر بچرد . و درختى كه ماده شتر باردار بخورد . و آنچه بمردم درآويزد . و ماده شترى كه بر بچهء غير مهربان شود و وى را بوى كند و شير ندهد . و زنى كه بر غير شوهر خود مهربان باشد . و ماده شترى كه برگشن خوىگر نگردد و هم بر بچه مهربانى نكند . و دايهء شيرده . و ما بالناقة علوق : اين ماده شتر چيزى از شير ندارد . المثل : عاملنا معاملة العلوق : دربارهء كسى گويند كه بگويد و نكند . علوق ( oluq ) م . ع . علق الظبى فى الحبالة علوقا ( از باب سمع ) : در آويخت آهو در دام . و علق الخصم بخصمه و تعلق به : درآويخت بدشمن خود و چسبيد به آن . و علقت المراة بالولد : باردار گرديد و آبستن شد آن زن . و علق علقا و علوقا . مر . علق . و علق علقا و علقا و علوقا و علاقة . مر . علق و علق . علوق ( oluq ) ا . ع . گرانمايه‌ترين مال . و ج . علق . علوك ( oluk ) ع . ج . علك . علوم ( olum ) ع . ج . علم . علوم ( olum ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دانشها و علمها . و علوم مدونه ازاين‌قرار است : علم اخلاق و ادب و علم اصطرلاب و علم اصول و علم ان شاء و علم بتانيك و علم بيان و علم تاريخ طبيعى و علم تراپوتيك و علم تشريح و علم تصوف و علم تعبير و علم تعويذات و علم تفسير و علم تواريخ و علم جبر و مقابله و علم جراثقال و علم جغرافيا و علم جفر و علم حديث و علم حجارى و علم حساب و علم حقوق و علم حكمت و علم دوا سازى و علم رسم الخط و علم رمل و علم شيمى ( كيميا ) و علم صرف و علم طب و علم طلسمات و علم عدد و علم عروض و علم فرائض و علم فقه و علم فلاحت و علم فيزيك و علم فيزيولوژى و علم قافيه و علم قرائت و علم قيافه و علم كلام و علم كيميا و علم محاضرات و علم مساحت و علم معانى و علم معما و علم مناظر و مرايا و علم منطق و علم موسيقى و علم نجوم و علم نحو و علم نقاشى و علم هندسه و علم هيئت . علون ( olun ) م . ع . علن علنا و علونا . مر . علن . علونة ( olvanat ) م . ع . علون علونة و علوانا و علوانا . مر . علوان و علوان . علوى ( olvi ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ملك و فرشته . و سياره . ج : علويان . و نيز علوى : بلندى و سمائى ضد سفلى كه منو نيز گويند . علوى ( alavi ) ا . پ . كسى كه از اولاد حضرت امير مؤمنين على بن ابي طالب عليه السلام بود . علوى ( olviyy ) ص . ع . منسوب بعالية عربستان . علوى ( alaviyy ) ص . ع . كسى كه از اولاد حضرت امير المؤمنين على بن ابي طالب عليه السلام بود . علويات ( alaviyy t ) پ . ج . علوية .